+ JaMeZ Diary +

อันเนื่องด้วยผมก็เพิ่งมาสนใจพุทธศาสนา และ ผมก็เพิ่งศึกษาด้านนี้เหมือนกัน และก็ไปเจอบทความนี้มา ก็เลยมาเรียบเรียงให้อ่านกัน 

ผมคงจะไม่ปฎิเสธครับ ว่าปัจจุบัน มีนักร้องนักแสงเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก รวมทั้งมีเพลงอยู่มากมายบนโลกนี้

หารู้กันไหมว่า นี้เป็นอาชีพที่แสนจะบาปของชาวพุทธ...... ไม่สิ ของโลกใบนี้......

งั้นผมขอยกเนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๘ พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค ข้อ ๕๘๙-๕๙๒ มาพูดให้ฟังละกันนะครับ

เป็นเรื่องเกี่ยวกับ ตาลปุตตสูตร ว่าด้วยปัญหาของนักเต้นรำชื่อว่าตาลบุตร

ผมจะพยายามเล่าเรื่องย่อๆ ละกันนะครับ

เรื่องมันเกิดขึ้นว่า นักแสดงนามว่า ตาลบุตร สุดยอดนักเต้นรำในสมัยนั้น ได้ตรัสถามพระพุทธเจ้า ว่าเขาเคยได้ยินว่า เมื่อฟ้อนรำแล้วตายไป จะได้เป็นเทวดาผู้ร่าเริง จริงหรือ?

พระพุทธเจ้าไม่ตอบคำถามนี้ และ บอกให้อย่าถาม แต่ตาลบุตรก็ตื้อถาม จนกระทั่งครั้งที่ 3 พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า

"เมื่อก่อนสัตว์ทั้งหลายยังไม่ปราศจากราคะ โทสะ โมหะ อันมีกิเลสเป็นเครื่องผูกราคะ โทสะ โมหะเข้าไว้ นักเต้นรำเป็นผู้รวบรวมเข้าไว้ซึ่งธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด ในท่ามกลางสถานเต้นรำ ในท่ามกลางสถานมหรสพ อันจะทำให้สัตว์โลกเหล่านั้นมีความกำหนัดมากยิ่งขึ้น นักเต้นรำนั้นตนเองก็มัวเมาประมาท ตั้งอยู่ในความประมาท เมื่อแตกกายตายไป เขาย่อมบังเกิดในนรกที่ชื่อว่า ปหาสะ อนึ่ง ถ้าเขามีความเห็นอย่างนี้ว่า นักเต้นรำคนใดทำให้คนหัวเราะรื่นเริง ด้วยคำจริงบ้าง คำเท็จบ้าง ในท่ามกลางสถานเต้นรำ ในท่ามกลางสถานมหรสพ ผู้นั้นเมื่อแตกกายตายไป ย่อมเข้าถึงความเป็นสหายแห่งเทวดาชื่อ ปหาสะ ความเห็นของเขานั้นเป็นความเห็นผิด"